سخنرانى [ در جمع ايرانيان مقيم خارج دربارهء قيام همگانى براى آزادى ] زمان : 3 آذر 1357 / 23 ذى الحجه 1398 مكان : فرانسه ، نوفل لوشاتو موضوع : قيام همگانى براى آزادى ، استقلال و ثبات ايران حضار : دانشجويان و ايرانيان مقيم خارج اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم بسم اللَّه الرحمن الرحيم پاسخ به توهين‌هاى كارتر راجع به رفتن شاه ، كه يكى از خواستهاى ملت است ، از چيزهايى كه گفته شده است كه شاه نبايد برود اين است كه ثبات ايران ، ثبات منطقه از بين مىرود و متزلزل مىشود . كارتر در اين نطق آخرش - اين طور كه نقل كرده‌اند - گفته است كه يك ايران مقتدر و مستقل ، اين ثباتبخش است ، ثبات‌آفرين است ! بعد هم فرموده‌اند كه ما نمىتوانيم ببينيم كه « يك مشت اراذل پست » شاه را كه كذا و كذا است مىخواهند ساقط كنند ! حالا ما يك بررسى مىكنيم از اين دوتا مطلبى كه ايشان فرموده‌اند كه ببينيم اولًا با رفتن شاهْ ثبات ايران ، ثبات منطقه به هم مىخورد ؟ و آن وقت ، يك مشت اراذل و اراذل پست هستند كه شاه را نمىخواهند ؟ و ايشان نمىتوانند ببينند كه يك مشت اراذل پست اين شاه را ساقط كنند ! دلسوزى كارتر ! مسأله اين طور نيست كه ايشان فكر مىكنند . خودشان هم مىدانند كه اين طور نيست . اما قضيهء ثبات ايران ؛ مقصود ايشان از اينكه ايران بايد ثابت باشد ، و اينكه ايشان دلسوزى براى ايران مىكنند كه ايران بايد ثابت باشد - يا منطقه ، كه خليج و اينها هم داخلش است ، بايد ثابت باشد - و ايشان عدم ثبات ايران را ، عدم ثبات منطقه را نمىتوانند تحمل كنند و ببينند ، نكته‌اش چيست ؟ چطور ايشان همچو براى بشر دلسوز شدند ؟ ! اين از اين است كه